خرید بک لینک
آری من میترسم....راست میگوید...من میترسم...از هرچه با من هست...من از آدمهای اطرافم میترسم...از احساسهایشان میترسم...از احساسهایم میترسم....من...من...از همه میترسم...و شاید دلم میخواهد از دوست داشتنی های این دنیای عجیب و بزرگ لذت ببرم و این ترس لعنتی نگذارد...من میخواهم خودم باشم و از همین هم میترسم...اما نمیخواستم بترسم...نمیخواستم...و من...من_ترسوی_ تنهای_عجیب،نمیدانم چگونه میشود از چیزی لذت برد و بعدش از دماغت در نیامد...من همیشه از بعد از اتفاقات_خوب،از بعد از خوشی های ناب و قشنگ میترسم...من میترسم و کاش نترسم...کاش دلم آشوب نباشد وقتی به احساسهایم،به دوست داشتنی هایم و به خودم هایم فکر میکنم....من از اینجا ماندن و از اینجا نماندن هم میترسم...خدایا...دستم را بگیر...دستم را بگیر و آغوشت را برای بنده ی ترسویت بگشا تا بداند امن ترین جای دنیا تنها آغوش توست...تنها آغوش تو....

برچسب: نویسنده: علی حسینی تاريخ: شنبه 4 دی 1395 ساعت: 18:04

گاهی وقتها اصلا نمیشود چیزی گفت...نمیشود که نمیشود...انگار دهان آدم بسته میماند...مثل امروز که فهمیدم باید خودم را بشناسم....من باید بفهمم که وجودم چه چیز را تمنا میکند...وجود آدمی که گاهی از سر تعجب و گاهی از سر خشم،گاهی از سر پشیمانی و گاهی از سر شرم،گاهی از نفرت و گاهی از سر غم و گاهی از سر عشق و گاهی از روی محبت و انسانیت و در واقع از سر موجودیت کارهایی انجام میدهد که شاید عقلش درست بودن آن را تشخیص ندهد...گاهی ما انسانها عجیب غیر قابل باور میشویم....راستش دلم تنگ است در این روزهای عجیب که شاید سرگردانی مرا تا اوج ندامت بکشاند و بعد روح ناموزون و خسته ام را تا مرز نابودی و پوچی ببرد...این دلتنگی هم از آن دلتنگی هاییست که وجود آدم را زیر سوال میبرد...مثل وجود آدمی که گاهی دلش میخواهد موجود نباشد...دلش میخواهد اصلا نباشد تا غمهایش هم پا به پایش نیایند...من نمیدانم....راستش واقعا نمیدانم....من کیستم؟؟!! من چیستم؟؟!!چه میشود گفت گاهی که چشمها نظاره گر چیزهایی هستند که زبان قاصر است از بیان آنها و تنها میشود زبان بست به روی نابرابری های دنیای_بی کران_ناباور....

برچسب: تنها سکوت سهمم از زندگیست,تنها سکوت,سکوت تنها صدای خداست, نویسنده: علی حسینی تاريخ: شنبه 4 دی 1395 ساعت: 18:04

صفحه بندی